Ślimaki

Kulinarna historia ślimaka

Wykopaliska archeologiczne dowodzą, że ślimaki jako forma pożywienia znane były człowiekowi już kilkanaście tysięcy lat temu.

W starożytnym Rzymie traktowane były nie tylko jak posiłek, ale także jak produkt o właściwościach leczniczych i afrodyzjak.

Ślimak, jako „produkt” żywieniowy, „przywędrował” do Polski z mnichami, bynajmniej nie w ślimaczym tempie! Przepisy na ślimaki znaleźć można już w pierwszych staropolskich księgach kucharskich.

Jadalne gatunki ślimaków

W kuchniach europejskich, spożywa się trzy gatunki ślimaków. Pierwszym z nich jest, dobrze nam znany, ślimak winniczek (helix pomatia), którego Polacy ochoczo eksportują do Francji (około 120 – 150 tys. ton rocznie). Kolejny to ślimak brunatny (helix aspersa), występujący głównie w śródziemnomorskiej Europie, w zachodniej Francji i w północnej Afryce. Ostatnim gatunkiem, z jakim można spotkać się w kuchni, jest, północno – afrykański, ślimak brunatny większy (helix aspersa maxima).

Sezon na ślimaki

Ślimaki najlepiej smakują ponoć wiosną, kiedy w ich organizmach występuje najmniej soli wapiennych. Na wiosnę także, 24 maja, ślimak ma swoje święto.

Należy pamiętać, że w Polsce - rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska - ślimaki, których muszla jest większa, niż 30mm, można zbierać jedynie w okresie od 1 do 31 maja.

Przyrządzanie

Ślimaki jadalne pochodzą głównie ze specjalnych farm hodowlanych. Można także przyrządzić ślimaki własnoręcznie zebrane, należy jednak zrobić to w odpowiedni sposób. Najlepiej przechowywać ślimaki w plastikowym pojemniku, zapewniającym cyrkulację świeżego powietrza. Idealne do przechowywania są miejsca chłodne i nie nasłonecznione. Zaleca się, aby przed spożyciem, zastosować względem ślimaków głodówkę – oczyści je z toksyn, które mogły by zaszkodzić człowiekowi.